Քաղաքը, աղջիկը և տղան

Տղան ծառի արմատ նկարեց,Աղջիկը՝ շիվեր ու տերև,Քաղաքը կանաչ գորգ փռեց,Արևը աչքով արեց.Գարնան ժպիտը ծորաց թեթև։Երկնքից խնձոր ընկավ,Տղան չհասցրեց բռնել, շտապում էր,Աղջիկը խնձորը ձեռքինՔաղաքի գրկում՝Պատերա...

Կորով մարդու բանը

Ծուռ ու ահարկու է Սասուն աշխարհը ոչ միայն իր մարդկանցով, լեռներով ու պատմությամբ, այլև այդ լեռների արանքում ընկած ճեղքերով։ Ինքնության ճեղքերով։ Սարից սար, գյուղից գյուղ, հայացքից հայացք այնքան տարօրի...

Միխայիլ Շեմյակին․ տխեղծ արարածների տիրակալը

Դեպի արվեստի բարձունքներ տանող ճանապարհը հաճախ քարքարոտ ու դժվարանցանելի է։ Ռուս նկարիչ, քանդակագործ, բեմանկարիչ և արվեստի հետազոտող Միխայիլ Շեմյակինի դեպքում հուժկու խոչընդոտներն ու արգելքներն ամենու...

Ինձ մեռնել չկա, մի անգամ արդեն մեռել եմ

Հատված «Հողանցում» անավարտ վեպից   Տասնչորս տարեկան էր Ֆաթիման, երբ սիրահարվեց իրենց գյուղի սիրուն Հայկազին։ Ամուսնացան, չորս որդի ունեցան, գյուղից տեղափոխվեցին Կարս, ապա տուն-տեղ թ...

Շարքը

10:29 18.08.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ամենևին էլ զինվորական չէր շարքը: Սովորական մարդիկ էին: Գուցե հայրեր, որդիներ, կանայք՝ ոչ այնքան ծաղիկներով, որքան ծաղկավոր շորերով: Տարեց մարդիկ՝ արդեն իրենց հիշողությունների ծովը տեսնող աչքերով, երեխ...