Փակի՛ր ափերդ
Փակի՛ր ափերդ, փակի՛ր, սիրելի՛ս... Մինչև լուսաբաց սեր է հնչելու, Ադամամութին ինձ գրկելու ես, Ու թաց վարսերիս բույրն ես շնչելու... Փակի՛ր աչքերդ, Արևագա՛լս, Տես ինձ...
Փակի՛ր ափերդ, փակի՛ր, սիրելի՛ս... Մինչև լուսաբաց սեր է հնչելու, Ադամամութին ինձ գրկելու ես, Ու թաց վարսերիս բույրն ես շնչելու... Փակի՛ր աչքերդ, Արևագա՛լս, Տես ինձ...
Անկյունում, ծաղկած լորենու վրանի տակ, ես ողողվեցի փարթամ անուշաբուրությամբ։ Մշուշոտ մեծակույտերը բաձրանում էին գիշերային երկնքով, և երբ կլանվել էր վերջին աստղային լուսածերպը, կույր քամին, ձեռքերով դեմ...
Դա ցանկալի դուռը չէր: Այն մեխած էր տախտակներով եւ մեխի վրայով ձգված մետաղալարով ամրացնում էր սյունը։ Մարդը մնացել էր կանգնած եւ սպասում էր։ «Միայն ամոթ է, որ կինը ստիպված է այստեղ ե...
Շուրջ մեկուկես դար է մեզ բաժանում մեծ վիպասանի ապրած ժամանակներից։ Այսօր արդեն նա ավելի շուտ ներկայանում է որպես միֆական մի կերպար, քան միս ու արյուն ունեցած մարդ, մտահոգ հայրենասեր, գրող և հրապարակախ...
Հայաստանի ազգային տոնի՝ Հանրապետության օրվա առիթով «ArtCollage»-ի ընթերցողներին ենք ներկայացնում հայ ժողովրդի բարեկամ, լիտվացի մեծ պոետ Էդուարդաս Մեժելայտիսի բանաստեղծությունները՝ նվիրված...