Հեղինակ` Աշոտ Գրիգորյան

«Ես նստել եմ Ստալինի ծնկներին». անցյալի ողբերգական արձագանքները Մարկաս Զինգերիսի վեպում

«Անցյալը մեռած չէ։ Այն նույնիսկ չի անցել», -իր վեպերից մեկում գրում էր Ուիլյամ Ֆոլքները։«Մենք տարօրինակ ձևով ենք ժառանգում անցյալը։ Մանկության պատմությունների, պղտոր հին բաժակների, դ...

Իսկ Վարազը ծուռ էր․․․

Սփյուռքի քանդակագործների շրջանում քիչ չեն Երևանում ծնված, հայրենիքում ուսանած ու իրենց ստեղծագործական կյանքը սկսած արվեստագետները։ Վարազի դեպքը, սակայն, այլ էր․ նա ինքնակամ չէր լքել հայրենիքը, այլ պատ...

Վիլյամ Մեյլանդ. առանց միջնորդի՝ սպիտակ թղթի առջև

Վիլյամ Մեյլանդը ռուս արվեստասերների շրջանում առավել հայտնի է որպես արվեստաբան։ Հենց այդ կարգավիճակում էլ հանդիպել էի նրա անվանը մշակութային հանդեսների, և առաջին հերթին՝ գունազարդ «Նաշե նասլեդիե&...

Սեդա Վերմիշևա՝ գրել շնչելու պես

14:02 28.10.2022 · Գրական · Աշոտ Գրիգորյան

Կա մի հին բանավեճ, թե արդյո՞ք «բանաստեղծ» հասկացության ու նրա ֆեմինիտիվի՝ «բանաստեղծուհու» միջև էական տարբերություններ կան։ Ըստ իս, այո՛, և խոսքը ոչ միայն աշխարհին այլ հայացքով...

Արման Մանուկյան․ հավայան Գոգենը

Վաղուց արդեն գաղտնիք չէ, որ հայկական հետքը կարելի է հայտնաբերել աշխարհի ամենաանհավանական, հեռավոր անկյուններում: Արման Մանուկյանի մասին առաջին անգամ կարդացի հայագետ Արծվի Բախչինյանի «Հայկական նե...