Հեղինակ` Մեսրոպ Հարությունյան

«Քեփդ քոք պահի, ընկե՛ր Դեմիրճյան…»

Առավոտ շուտ՝ մութուլուսին, գնում էր արաքսամերձ այգի։ Ավելի ճիշտ՝ տղան էր մեքենայով տանում։ Տարիների սովորություն էր էդ ժամերին զարթնելն ու աշխատելը։ Կինը հետը հաց-մաց էր դնում, որովհետև պերերիվին տուն...

Դեպուտատի ասածը

Դեպուտատի[1] ասածը   Աֆոն առավոտ-քշերով՝ ժամը 5-ին, Ստյոպիկ տղայի հետ գնացել, Նվատեղի աղբրի մոտի ամենականաչ ու հարթ տարածքը զբաղեցրել էր, որ հանկարծ ուրիշ ընտանեկան-ընկերական խմբեր չգային։...

«…Ընկեր Ինդիրա Գանդին ինձ ձեռքով արավ»

Կոշկակարների բուդկաները, աշխարհի որ ծայրում էլ լինեն, նման են իրար։ Հաճախ կամ համարյա միշտ՝ կոշկակարներն էլ։ Եվ եթե, ասենք, Ռուսաստանի, Ղազախստանի կամ Գերմանիայի որևէ քաղաքում մտնես կոշկակարանոց, քեզ...

Դժբախտաբար… Թե՞…

Առավոտյան ժամը հինգի հեռախոսի զանգը չարագուշակ է։ Հաստատ։ Դպրոցի դիրեկտորը[1] հուլիսյան այդ օրն էլ, ըստ սովորության, ժամը հինգին արդեն ոտքի վրա էր։ Եվ երբ հեռախոսը զնգաց, անմիջապես վատ բան անցավ...