Հեղինակ` Անի Գաբուզյան

Ազնավուրը կինոյում՝ որպես խորհրդանիշ

Կինոպատումներում հռչակի, մահվան, կորստի միջով անցնելուց հետո Ազնավուրին մնում էր դառնալ խորհրդանիշ   «Ազնավուրը կինոյում» միֆը, որքան էլ զարմանալի թվա, ինձ համար իրականություն չի դա...

Ողբերգությունից առաջացած անչափելի սեր՝ «Մայրիկ» ֆիլմում

Որքան խոշորամասշտաբ է ողբերգությունը, այնքան մինիմալիստական ներկայացում է այն պահանջում գեղարվեստական ստեղծագործություններում: Իսկ կինեմատոգրաֆը լավագույն միջոցն է պատմությունը մեծ շրջանակներին հասանե...

Ինչպես է «Իդեալական անծանոթներ» ֆիլմը բացահայտում իտալացիներին, թուրքերին և հայերին

«Լավ ընթրիքից հետո կարելի է ներել ցանկացածին՝ նույնիսկ սեփական հարաբերությունները» Օսկար Ուայլդ՝ «Կինը՝ անարժան ուշադրության»   Էրոտիկ նամակագրություններ և դրանց հաջորդ...

Երևանը կինոյում՝ համայնքի և պատկանելության զգացումների բախման կետում

Համայնքը չէ, որ զորավոր է, այլ՝ սերը   Ռոմանտիկ Փարիզ, հավակնոտ Նյու Յորք և կրքոտ Հռոմ: Քաղաքների արդեն գոյություն ունեցող ինքնությունները հաճախ իրենց տեսողական կատարելությանը հասնում են կինեմա...

«Աշնան արևը» կամ Աղունի ինքնությունը՝ կառուցված համակերպվածության շուրջ

Եռանկյունու բոլոր կողմերում Աղունն է   Հոդվածը, մտածում էի, սկսել այնպես, ինչպես ընդունված է՝ կիրառելով պատրաստի կաղապարներ: Արդյունքում կստացվեր ձանձրալի նախաբան, ինչպիսին, օրինակ, հետևյալն է....