Իմ անձը երկրի երեսին
Ամենից դժվարը սկիզբն է, չէ՞ որ այնքան էլ դյուրին չէ լեզվից ընտրել հենց այն միակ պայծառ բառը, որը պիտի ապրի ընդմիշտ, և յուրաքանչյուրը տենչում է արտահայտել իրեն հենց այդ անհրաժեշտ ու միակ բառով: Բանաստե...
Ամենից դժվարը սկիզբն է, չէ՞ որ այնքան էլ դյուրին չէ լեզվից ընտրել հենց այն միակ պայծառ բառը, որը պիտի ապրի ընդմիշտ, և յուրաքանչյուրը տենչում է արտահայտել իրեն հենց այդ անհրաժեշտ ու միակ բառով: Բանաստե...
Հիշիր, ամենայն ինչից վեր արյունն է, հիշիր, որ մարդը մարմին ունի, այդ մարմինը տառապում է ցավից, և որ բանականությունը հայտնվելով մարմնում, տառապում է դրա հետ։ Հիշիր, որ ոգին մարմնի ձև է, իսկ հոգին՝ դրա...
-Ուզում եք, որ ծիծաղե՞մ: Այնքան մենավոր ու խոնջացած զգաց նա ինքն իրեն դատարկ դասարանի մեջ, մինչ բոլոր տղաները գնում էին տուն` Դեն Սիթը, Ջեյմս Միսիփոն, Դիք Քորքորընը, Նրանք այժմ հավանաբար քայլում էին...
Ինձ չի հուզում, թե որքան լայն է ծովածոցը։ Եթե նրանք ապրում են այնտեղ, Օքլենդում, ինչո՞ւ նրանք չեն մնում այնտեղ։ Եվ եթե նրանք ապրում են այստեղ, Ֆրիսքոյում, ինչո՞ւ նրանք կանգ չեն առնում այստեղ։ Ես իմ ա...
Մայիսի 18-ը Սարոյանի հիշատակի օրն է: Այդ առիթով «ArtCollage»-ն իր ընթերցողներին է ներկայացնում Սարոյանի՝ կինոյին անդրադարձներից մեկը, որը հրապարակվել է «Սովետական արվեստ» ամսագ...