Հեղինակ` Վանուհի Բաղրամյան

Թե չենք գտնում գոյության իմաստը, փնտրենք գոյությունից այն կողմ

Ուժից ավելի զորեղ ուժ   Մարդկային ցեղը հոգնել էր արդեն ուժի ու գեղեցկության պաշտամունքից և կամենում էր աստվածացնել աննյութեղենը, ժխտելով երկրային կյանքը՝ ձգտելու էր անմահության։ Այս կարծիքին էր...

Մեր Արտավազդի ազատությունը մեր ուսերին է

Մենք ազատության կամք ունենալու վախն ունեք   Պատմում են, թե «հանկարծ ինչ-որ ցնորքից շփոթվում, խելագարվում է, ձիուց վայր է ընկնում մի խոր փոսի մեջ և այնտեղ խորասուզվում, անհետանում է»...

Ծմակուտում, ինչպես Ագռավաքարում, ժամանակի չափումն ուրիշ է

Հրանտը վերադառնում է նույն Ծմակուտին, նույն Աղունին, նույն մորը   Տուն է ծնվում։ Ինը դարո՞ւմ, թե՞ ինը տարին էլ հերիք է, թե՞ ինն ամիս։ Էս է։   Էն ժամանակ Դեղձուն-Ծամը չի եղել, միայն Սանա...

Եւ նստաւ տապանն … ի լերինս Արարատայ

«Փոքր մատենադարան» սենյակի պատուհանները նայում էին ծովին․ այստեղ պոետ չլինել չէիր կարող։ Ամեն օր վենետիկյան մի գոնդոլ նրան հասցնում էր հոգու այս «մենաստան»։ «Փոքր մատենադ...

Սկզբից գտնել Աստծո լույսը

Ցանկացած հանճարեղ ու գեղեցիկ ծնվում է ցավով   Ձյուն կգա։ Առա՜տ-առա՜տ, կմաքրի դուրսն էլ, ներսն էլ։ Հետո կտուրի տակի ծիտիկները կվերադառնան։ Բույնը կվերանորոգեն, այս անգամ լրիվ հայավարի․ կցակառույ...