Հեղինակ` Վանուհի Բաղրամյան

Մի՞թե մեր պոեզիան իսկապես սոսկ տղամարդու դիմագիծ ունի

Մեր պոեզիայի մեծ ու փոքր ընտանիքում իրենց տեղն ունեն նաև կանայք   Այս վայրագ աշխարհում ու օրերում, այս անպատասխան ինչուների մեջ յուրաքանչյուրս, երևի, կարիք ունենք իրականությունից կտրվելու ու բա...

Արդեն 100 տարի Հարդենբերգում հնչած կրակոցն արձագանքվում է մարդկանց սրտերում

Ամենահումանիստական կրոնը դավանող ազգն առաջին ու միակ անգամ մարդ սպանելու երևույթը ոչ թե չի դատապարտում, այլ տոնում է իբրև արդարության համար պայքարի մի հաղթահանդես:   1921 թվականին գերմանացի մի...

Ընկե՛ր Չարենց, Դուք Ձեզ մեղավոր ճանաչո՞ւմ եք

«-Հետաքննությունը պարզել է, որ Դուք Ձեր երկրում անց եք կացրել հակահեղափոխական-նացիոնալիստական հայացքներ: Դրանում Դուք Ձեզ մեղավոր ճանաչո՞ւմ եք: -Դրանում ես ինձ մեղավոր չեմ ճանաչում: -Ձեր &laqu...

Կեցցե՞ կեսարը

Անպատժելիությունը դառնում է պատուհաս և՛ տերերի, և՛ հպատակների համար   -Դե իսկ այս անիծյալ քաղաքը թող այրվի իր ատելի բնակիչների հետ: Հռոմն այրվում էր յոթ օր, և կայսրը բանաստեղծություններ էր գրո...

Մատների և մտքի երկխոսությունը

Գեղագրության քմահաճ արվեստը   Տառը գեղագրի ձեռքին նմանվում է բալետի պարուհու. Ճկվում է նրբիրանով, ու զգում ենք՝ ինչպես է այդ պարուհին իր մարմինը ենթարկում դասական երաժշտության նոտաներին: Իր գրա...